ورود

ورود

حکایت (در خواست از خدا )

حاکم نیشابور برای گردش به بیرون از شهر رفته بود  در آن حال مردی میان سال در زمین کشاورزی خودش  مشغول کار بود .
 
حاکم تا او را دید  بی مقدمه به کاخ برگشت و دستور داد کشاورز را به کاخ بیاورند . روستایی بی نوا با ترس در مقابل تخت حاکم ایستاد.
 
به دستور حاکم لباس گران بهایی بر او پوشاندند. حاکم گفت بهترین  قاطر  به همراه افسار و پالان خوب به او بدهید  بعد حاکم از تخت پایین آمد  و آرام  آرام  قدم میزد، گفت میتوانی بر سر کارت برگردی ولی همین که دهقان بینوا خواست حرکت کند حاکم کشیده ای محکم پس گردن او نواخت . 
 
همه حیران از آن عطا و بی اطلاع از  حکمت این جفا ، منتظر توضیح حاکم بودند.
 
حاکم پرسید : مرا می شناسی؟
 
بیچاره گفت : شما حاکم نیشابور  و تاج سر رعایا و مردم  هستید.
 
حاکم گفت: آیا قبل از این همه  مرا میشناختی؟  
 
مرد  با درماندگی و سکوت به  معنای جواب    نه  سرش را پایین انداخت . 
 
حاکم گفت:بخاطر داری بیست سال قبل با هم دوست بودیم و در یک شب بارانی که در رحمت خدا باز بود دوستت گفت خدایا به حق این باران  رحمتت مرا حاکم نیشابور کن و تو محکم بر گردن او زدی که ای ساده دل! من سالهاست از خدا یک قاطر با پالان برای کار کشاورزیم می خواهم هنوز اجابت نشده آن وقت تو حکومت نیشابور را می خواهی؟
 
یک باره خاطرات گذشته در ذهن دهقان مرور شد.
حاکم گفت: این قاطر و پالانی که می خواستی ، این کشیده هم  تلافی همان کشیده ای که به من زدی.
فقط می خواستم بدانی که برای خداوند  دادن حکومت نیشابور یا قاطر و پالان فرق ندارد. فقط ایمان و اعتقاد من و تو  به خداست که فرق دارد....
 
از خدا بخواه فقط بخواه و زیاد هم بخواه خدا بی نهایت بخشنده و مهربان است و در بخشیدن بی انتهاست...!!!
اگر   به خواسته ات ایمان داشته باشی.